Tanzania

Poradnik

PRZEPISY WJAZDOWE / WIZA

Wizę pobytową można uzyskać w ambasadzie Tanzanii w Berlinie lub na głównych przejściach granicznych oraz lotniskach. W większości przewodników podawana jest informacja, że należy uzyskać elektroniczną promesę wizy ze strony internetowej oraz zabrać ze sobą zdjęcia paszportowe. Obecnie nie jest to już wymagane, gdyż na lotniskach po odstaniu od kilkunastu do kilkudziesięciu minut w kolejce otrzymuje się wizę turystyczną za opłatą 50 USD (2018 r). Na lotniskach wykonywane są zdjęcia i pobierane odciski palców. Bardzo często jest się proszonym o przedstawienie biletu powrotnego oraz dowodu rezerwacji hotelowej. Jako pilot wycieczek byłam także pytana o dane kontaktowe agenta turystycznego obsługującego grupę podczas pobytu w Tanzanii. Proponuję zabrać ze sobą dolary, gdyż jest to jedyna waluta, którą można płacić dosłownie wszędzie bez wymieniania jej na szylingi tanzańskie. Oczywiście można wymienić funty lub euro w bankach czy kantorach lub korzystać z kard visa ( nie wszędzie akceptowane są Mastercard), ale najbezpieczniejszym środkiem płatniczym są jednak dolary. Wiza turystyczna wydawana jest na 90 dni i obowiązuje w części kontynentalnej Tanzanii jaki i na autonomicznym Zanzibarze ( wyspy Pemba i Unguja). Cudzoziemców obowiązuje lokalna kontrola paszportowa bez opłat wizowych oraz kontrola celna przy wjeździe i opuszczeniu Zanzibaru. Paszport musi być ważny co najmniej 6 miesięcy w chwili planowanego wyjazdu z Tanzanii. W przypadku pobytu dłuższego niż 90 dni i wynikającego z podjęcia pracy lub nauki w Tanzanii, wymagane są dokumenty od pracodawcy lub instytucji potwierdzające cel pobytu, a cały proces musi być załatwiony w ambasadzie w Berlinie. Podróżujący liniami lotniczymi, przy wjeździe tranzytem, o ile nie opuszczają hali tranzytowej, nie potrzebują wizy wjazdowej. W przypadku przekraczania granicy Tanzanii drogą lądową, wymagana jest wiza turystyczna.

PRZEPISY CELNE

Nie ma nakazów ani ograniczeń kwotowych co do wwozu gotówki, ani konieczności jej deklarowania podczas nabywania wizy. Nie wolno natomiast wwozić, ani wywozić waluty tanzańskiej. Zabroniony jest wywóz skór i kości zwierząt, muszli, korali, kamieni i drobin skalnych, a także piasku z plaż. Przy zakupie kamieni szlachetnych takich jak np. tanzanit należy zachować dowód zakupu. Na przywożenie i wywożenie broni myśliwskiej oraz trofeów myśliwskich wymagane są specjalne zezwolenia. W przygotowaniu dokumentacji pomagają specjalizujące się turystyczne agencje myśliwskie.
Posiadanie narkotyków jest zabronione i surowo karane.

MELDUNEK

Obowiązek meldunkowy przestrzegany jest jedynie w hotelach. Niemniej jednak w kwestionariuszu wizowym należy podać adres pobytu.

UBEZPIECZENIE

Niestety w Tanzanii ubezpieczenie zdrowotne ani polisy komunikacyjne nie są honorowane. Za wizytę lekarską lub pobyt w szpitalu trzeba zapłacić gotówką. Ceny najczęściej podawane są w dolarach amerykańskich. Zalecane jest jednak wykupienie polisy w celu późniejszego dochodzenia zwrotu wydatków za leczenie czy podróż z miejsca wypadku. Należy pamiętać o wydaniu przez lekarza lub szpital opisu przebiegu leczenia choroby, zapisanych leków, gdyż karta opisu jest wymagana przez większość ubezpieczycieli.
Od turystów wjeżdżających do Tanzanii samochodem, wymagane jest wykupienie miejscowego OC.

SŁUŻBA ZDROWIA / SZCZEPIENIA

Mimo częstych informacji na forach i portalach turystycznych o niewymaganych na granicy dokumentach potwierdzających szczepienia przeciwko żółtej febrze, jest ono jednak konieczne i warto zabrać ze sobą międzynarodową książeczkę szczepień ( tzw. żółta książeczka). Po pierwsze, lepiej zabezpieczyć się przed zachorowaniem na tę groźną chorobę i zaszczepić się przed wyjazdem. Po drugie, od czasu do czasu urzędnik formalista sprawdza posiadanie książeczki szczepień. Może tak się zdarzyć w przypadkach poruszania się po Tanzanii kontynentalnej, a następnie przelocie na Zanzibar. Na pewno zostaniecie poproszeni o okazanie książeczki szczepień podczas lądowego przekraczania granicy z innym państwem afrykańskim. Szczepienie przeciwko żółtej febrze można wykonać w każdym mieście w wyznaczonej poradni specjalistycznej w kwocie od 180 do 250 złotych i na miejscu otrzymać książeczkę szczepień. Szczepienie należy przeprowadzić około 1 miesiąca przed wyjazdem do Afryki. Jeśli jednak nie zdążycie się zaszczepić w kraju, a na lotnisku zostaniecie poproszeni o pokazanie książeczki sanitarnej, może zaistnieć sytuacja, że będziecie musieli zaszczepić się w punkcie sanitarnym na lotnisku. Kwota takiego szczepienia to 50 USD w 2017 roku.

Inne zagrożenia sanitarno-epidemiologiczne to malaria, cholera ( ogniska w wielu regionach kraju), dżuma ( głównie w okolicach Lushoto) , oraz skażenia bakteryjne wody – pałeczki duru brzusznego i ameby. Przeciwko malarii można się zabezpieczyć kuracją antymalaryczną, którą należy rozpocząć już w kraju w zależności od podanego leku i zaleceń lekarza od kilku dni przed wyjazdem, podczas pobytu w Afryce, i do kilku dni a nawet tygodni po powrocie do Polski. Najczęściej przepisywanymi przez lekarzy lekami antymalarycznymi są Malarone, Lariam czy Paludrine. Leki można kupić tylko na receptę i ze względu na skutki uboczne należy stosować się do zaleceń lekarza. Niestety żadne leki nie gwarantują 100% ochrony przed malarią, jednak profilaktyka redukuje znacznie ryzyko zachorowania.

Większość 5 gwiazdkowych hoteli gwarantuje dyżury lekarza podczas dnia, oraz szybki kontakt w nagłych przypadkach. Niestety poza nimi, służba zdrowia nie jest tak łatwo dostępna. W przypadku zachorowań lub wypadków wymagających leczenia szpitalnego, zaleca się skorzystanie z prywatnych lub misyjnych klinik ze względu na lepsze ich wyposażenie. Zarówno w państwowych, jak i prywatnych ośrodkach, opieka medyczna jest płatna. Należy mieć świadomość, iż w sytuacjach wymagających pilnych lub skomplikowanych operacji, pacjenci wysyłani się na leczenie do RPA lub Europy. Pogotowie lotnicze jest bardzo drogie, gdyż obsługiwane jest z Nairobi ( Kenia).

PROFILAKTYKA

Konieczność używania wody przegotowanej lub butelkowanej nie tylko do picia, ale także mycia zębów! Nie należy się dać uwieść komfortowi hotelu – tam również woda stosowana do mycia zębów powinna być butelkowana. Nie należy korzystać z wody, której butelka była wcześniej otwarta. Z rozmów z lokalnymi agentami turystycznymi wiem, iż nie kupuje się wody nawet w zamkniętych butelkach w małych sklepach, gdyż często takie butelki są kilkukrotnie używane, napełniane wodą z nieznanego źródła i ponownie korkowane. Najpewniejszymi drinkami będą zatem te zalewane przegotowaną wodą jak kawa czy herbata, oraz drinki gazowane i alkoholowe. Nie jest to 100 – procentowa profilaktyka, ale nie zaszkodzi przed każdym posiłkiem wypicie wysokoprocentowego alkoholu i stosowanie sosów chili do potraw. Nie pije się świeżo wyciskanych soków oferowanych przez ulicznych sprzedawców, czy w małych lokalnych barach. Nie należy też jeść potraw przygotowywanych w takich miejscach lub niemytych owoców i warzyw. Najgorszym z możliwych wyborów jest zdecydowanie się na zakup lodów od ulicznych sprzedawców. Lody są często ponownie zamrażane, co może być przyczyną nie tylko kłopotów żołądkowo-jelitowych , ale i poważniejszej choroby. Nie chcę w tym miejscu straszyć przyszłych turystów, ale powołuję się na historie, które przytrafiły się osobom, z którymi podróżowałam.

O myciu rąk nie wspominam…. To zbyt oczywiste….. Zalecam zaopatrzenie się w chusteczki nawilżające do przecierania rąk i spoconego ciała, oraz w turystyczne preparaty do dezynfekcji rąk. Należy z nich korzystać przed każdym posiłkiem, oraz po opuszczeniu miejsc, w których dotykaliśmy klamek, czy wózków w sklepach.

PODRÓŻOWANIE PO KRAJU

Nie ma szczególnych ograniczeń poza terenami wojskowymi oraz przygranicznymi. Doraźne ograniczenia mogą się zdarzać w regionach wydobycia złota i kamieni szlachetnych np. w okolicach Arusha, gdzie wydobywa się tanzanit. W regionach turystycznych, głównie w północno-wschodniej Tanzanii drogi są w dobrym stanie. Poza wypadkami, chwilowo wstrzymującymi ruch, nie spotyka się utrudnień w podróżowaniu. Z Arusha do najbliższych parków narodowych jak Ngorongoro, Serengeti, Lake Mnyara i Tarangire, czy do stolicy kraju, Dodomy i Dar es Salaam prowadzą nie najgorszej jakości drogi. Nie można oczekiwać autostrad, ale nie są to piaszczyste drogi, jak wyobrażają je sobie turyści przyjeżdżający do Afryki pierwszy raz. Niestety, czym dalej od dużych ośrodków miejskich i turystycznych, tym infrastruktura jest gorsza.

W Tanzanii można poruszać się liniami kolejowymi, które przecinają kraj ze wschodu na zachód. Linią Tazara można dostać się z Dar es Salaam do Zambii, a koleją centralną z Dar es Salaam do Kigomy nad jeziorem Tanganika oraz Mwanzy nad jeziorem Wiktorii. Dla niedoświadczonych turystów może to być uciążliwa i niezbyt bezpieczna podróż. W ostatnich czasach nasiliły się przypadki usypiania zagranicznych turystów i okradania ich przez bandy złodziejaszków. W porze deszczowej rozkład jazdy często bywa zawieszony ze względu na podmycia i niezbyt dobry stan torów.

INFORMACJE DLA KIEROWCÓW

Obowiązuje ruch lewostronny. Obcokrajowiec może posługiwać się przez 3 miesiące międzynarodowym prawem jazdy. Po tym okresie można prowadzić pojazdy na podstawie tanzańskiego prawo jazdy, wydawanego bez egzaminu przez urząd Tanzania Revenue Authority. Przy podpisywaniu umowy wynajęcia samochodu należy sprawdzić czy nie jest w jakiejś części uszkodzony, a lakier nie jest zarysowany. Należy wówczas zrobić zdjęcia oraz zażądać od agenta podpisania pisma potwierdzającego istnienie owych usterek, gdyż w przeciwnym razie możecie zostać pociągnięci do zapłacenia odszkodowania za ich powstanie. Niestety częste są przypadki oszukiwania turystów w tej kwestii.

BEZPIECZEŃSTWO

Niestety poziom bezpieczeństwa w Tanzanii nie jest zbyt wysoki. Zarówno na terenach przygranicznych z Burundi i Rwandą, jak i w centrum kraju zdarzają się napady rabunkowe. W północnych parkach narodowych, głównie na drogach prowadzących do Serengeti zdarzają się napady z bronią na turystów podróżujących samochodami terenowymi. Zaleca się zdeponowanie w hotelowym sejfie paszportów i wożenie przy sobie jedynie jego kopii. Nie poleca się przewożenia podczas jednodniowych wycieczek na safari dużej ilości gotówki. Niebezpieczne może się także okazać spacerowanie wieczorami po miastach takich jak Dar es Salaam czy Ashura. Należy unikać miejsc oddalonych od głównych centrów handlowych i turystycznych i najlepiej przebywać w towarzystwie swojego przewodnika czy lokalnego opiekuna grupy. Niestety częste bywają napady na turystów spacerujących wieczorami po plaży nawet w pobliżu hotelu.

RELIGIA I OBYCZAJE

W sensie religijnym Tanzania jest krajem trójpodziału: jedną trzecią populacji stanowią Chrześcijanie, kolejne trzydzieści procent to Muzułmanie i trzydzieści procent dzielą pomiędzy siebie wyznawcy afrykańskich religii animistycznych. Na wybrzeżu, w ośrodkach miejskich i na wyspach Zanzibaru spotyka się również mniejszość hinduską i azjatycką wyznającą religie wschodu. Głównie w regionach zamieszkałych przez Muzułmanów oczekuje się poszanowania lokalnej kultury przez turystów. Szorty, strój kąpielowy poza plażą i koszulki na ramiączkach, zwłaszcza u kobiet, mogą narazić je na niewybredne uwagi lub zaczepki. Podczas ramadanu sugeruje się niespożywanie pokarmów w miejscach publicznych, a jedynie w restauracjach czy hotelach. Na Zanzibarze, nawet w Stone Town, w okresie ramadanu większość restauracji bywa zamknięta w czasie dnia. W wielu miejscach, czy to na kontynencie czy na wyspach, fotografowanie ludzi może wzbudzić ich gwałtowny sprzeciw.
Kupując pamiątki należy pamiętać, iż niekoniecznie zostały wykonane w Tanzanii. Większość suwenirów sprzedawanych w tzw. centrach kultury to masowo produkowane przedmioty. Można negocjować ceny nawet w większych sklepach. Poza figurkami zwierząt, nie zawsze wykonanych z hebanu ( częste przypadki malowania drewna by przypominało heban) , można kupić malowane ręcznie chusty i materiały kangi, obrazki na płótnie z powielającym się tematem Masajów, ozdoby z koralików, czy oczywiście przyprawy! Nawet szafran jest tutaj znacząco tańszy. W przypadku dokonania zakupu tanzanitu ( polecam tyko w firmowych sklepach lub firmowych centrach w Arushy) proście o certyfikat jakości i pochodzenia.

INFORMACJE DODATKOWE:

1. Waluta – dolar amerykański jest rozpoznawany na całym świecie i w przeciwieństwie do funtów brytyjskich czy euro, w Tanzanii można nim zapłacić niemal wszędzie. Są nawet sytuacje, że lokalni sprzedawcy podają turystom ceny tylko w dolarach. Dolary sprzed 2000 roku mogą nie być przyjmowane.
2. W bankach, w certyfikowanych kantorach można bez problemu wymienić podstawowe waluty. Należy unikać pomniejszych kantorów lub osób oferujących wymianę waluty na ulicy.
3. W hotelach, głównych sklepach w dużych ośrodkach miejskich, na lotniskach honorowane są karty bankomatowe głównie typu visa, w niektórych też Mastercard. Przy wypłacie gotówki z bankomatu pobierane są prowizje.
4. Poza większymi ośrodkami miejskimi znajomość języka angielskiego jest niewielka.
5. Gniazdka elektryczne przystosowane do wtyczek z okrągłymi bolcami. Napięcie 230 V
6. Strefa czasowa GMT +3. Czas w Tanzanii różni się od czasu w Polsce o 1 godzinę w okresie letnim i o 2 godziny w okresie zimowym.
7. Wbrew pozorom należy ze sobą zabrać również i ciepłą odzież na wieczór. Różnice temperatur pomiędzy dniem a nocą są duże. W ciągu dnia należy nosić odzież w białym lub niebieskim kolorze, gdyż są to barwy których unikają muchy tse-tse. W kontynentalnej Tanzanii zwłaszcza podczas safari zaleca się noszenie koszul z długim rękawem i długich bawełnianych spodni.
8. Zabierzcie ze sobą kremy przeciwsłoneczne – produkt trudno dostępny poza hotelowym sklepikiem.
9. Koniecznością spray przeciw komarom! Powinien mieć oznaczenie DEET – gwarantuje większą skuteczność w odstraszaniu owadów.
10. Stoperan i węgiel aktywowany może się okazać najlepszym przyjacielem podczas podróży.

Skontaktuj się ze mną